راستی شما را چه می‏شود که برای خدا عظمتی قائل نیستید. (سوره نوح، آیه ۱۳)

 

کلمه وقاربه معنای عظمت است... و در مورد خدای تعالی به معنای ثبوت و استقرار او در ربوبیت است، که قهرا مستلزم الوهیت و معبودیت هم هست.

و آیه شریفه و آیات بعدش تا هفت آیه، تمام زمینه اثبات وقار و ثبوت در ربوبیت برای خدای تعالی، و نفی پندارهای بی‏پایه مشرکین است.

و کلمه رجاء در مقابل خوف است، که اولی به معنای امید، و مظنه رسیدن به چیزی است که باعث مسرت است، و دومی مظنه رسیدن به چیزی است که مایه اندوه باشد، و منظور از کلمه رجاء در آیه مورد بحث، تنها مظنه نیست، بلکه مطلق اعتقاد است.

و معنای آیه این است که چه سبب و علتی برای شما حاصل شده که شما معتقد به عظمت خدا نمی‏شوید، و یا از عظمت خدا نمی‏ترسید، و این نترسیدن باعث شده که او را عبادت نکنید؟

ولی حق مطلب این است که مراد از کلمه رجاء همان معنای معروفش می‏باشد که مقابل خوف است، و نداشتن رجاء کنایه است از نومیدی...

حاصل حجت آیه این است که: چه چیز شما را وادار کرد به اینکه ربوبیت خدای تعالی را نفی، و به تبع آن الوهیت و معبودیت او را نفی، و از وقار او مایوس شوید؟ با اینکه شما خود می‏دانید که او شما و این عالم را که شما در آن زندگی می‏کنید خلق کرده و طوری خلق فرموده که هرگز از این نظام که در آن جاری است منفک نمی‏شود، و تدبیر عالم - که شما آن را به ارباب نسبت می‏دهید - هم جز همین تطورات پدید آمده در اجزا نیست، تدبیر عبارت است از همین تطورات، و از این نظامی که در عالم جاری است، و آن نیز مستند به خود خداست، پس تدبیر عالم همان خلقت عالم است، و خالق بودن خدا عبارت است از اینکه او مالک و مدبر عالم باشد، پس رب عالم نیز خود او است، و جز او هیچ ربی نیست. پس باید تنها او را معبود و اله گرفت.



تاريخ : ۱۳۸٩/۱٢/۱٤ | ۱٠:٢٥ ‎ب.ظ | نویسنده : ساحل | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.