وقتی خدا قدم به دل و جان ما گذاشت
عباس را به جان و دل شیعه جا گذاشت
عطر ادب ز خیمه ی عشاق شد بلند
وقتی حسین پرچم عباس را گذاشت

                                    

تولداین فرزند در بیت فاطمه‌(س) نبود اما جدای از بیت ولایت نیز متولد نشد.

شادی و شادمانی خانه‌ی فاطمه کلابیه در وصف نگنجد، سپهسالار عشق

 دیده به جهان گشود و جهان یکبار دیگر به نظاره‌ی تولد عشق نشست.

مقام ولایت در گوش عباس اذان و اقامه گفت تا وجود این نوزاد در

سایه‌ی ولایت به بار بنشیند.

امیرالمومنین(ع) در وصف او گفته است: « انَّ وُلدی العباس زق العلم زقا»

 « همانا فرزندم عباس در کودکی علم آموخت» و به سان نوزاد کبوتری

 که از مادرش آب و غذا می‌گیرد از من معارف را فرا گرفت، او که در

 سایه‌ی پدر پرورش یافت در کربلا یاور برادر شد.

امام سجاد(ع) می‌فرمایند: « إِنَّ لِلْعَبَّاسِ عِنْدَ اللَّهِ تَبَارَکَ وَ تَعَالَى مَنْزِلَةً یَغْبِطُهُ

بِهَا جَمِیعُ الشُّهَدَاءِ یَوْمَ الْقِیَامَة» « بدرستیکه برای عباس نزد خداوند تبارک

 و تعالی منزلت و جایگاهی است که تمام شهدا روز قیامت به آن جایگاه

 غبطه می‌خورند»

تربیت امیرالمومنین(ع) از فرزند فاطمه کلابیه شیر مردی پرورش داد که

عالم دنیا به جهت محدودیت‌هایش گنجایش شناخت حقیقت وجودی او را به

 خود نمی‌بیند و تربیت ولایت مقامی برای ابوالفضل تدارک دید که در قیامت

تمام شهدا به حالش غبطه می‌خورند و به جایگاه و منزلتش نزد خدای سبحان

 رشک می‌ورزند، تمام شهدای اسلام چشم به جایگاه قیامتی او دوخته‌اند.

همچنین امام صادق(ع) درباره حضرت ابوالفضل (ع) می‌فرمایند: « کان

 عمّنا العبّاس نافذ البصیرة» « عموی ما عباس تیزبین بود»

حقیقت این تیزبینی بینشی بود که در عمق جان عباس جای گرفت،او

 که در محضر ولایت ارتزاق کرده بود به چنان بینشی دست یافت که تا

آخرین لحظات عمر خود را خدمتگزار امام زمان خویش دانست و هیچ گاه

نام برادر بر خود ننهاد، اگر امام زمانش او را به خود فرا می‌خواند تنها یک

 جواب از عباس شنیده می‌شد فداک یا مولای.



تاريخ : ۱۳٩٠/٤/۱٥ | ٥:۱۸ ‎ق.ظ | نویسنده : ساحل | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.