یک قدم زد آدم اندر ذوقِ نفس                    شد فراق ِ صدر جنت، طوقِ نفس

 همچو دیو از وی فرشته میگریخت                 بهر نانی، چند آب چشم ریخت ؟

 گر چه یک مو بُد گنه کو جَسته بود                لیک آن مو در دو دیده رسته بود

 در اینجا حضرت آدم به منزله دیده ودیگر انسانها به سایر اعضای بدنتشبیه شده است.به این معنا که آن

گناهی که از آدم سر زد،اگر از انسانهای دیگر سرمیزد چندان تاثیری نداشت،زیرا خلیدن یک مو در

دست یا پا نمی تواند کار آنها را مختل کند ولی برای انسان کاملی مانند حضرت آدم که حکم

مردمک چشم را داردچنین گناهی هرچند کوچک شایسته نیست و به مقام والای اوخدشه وارد کرد.

 حسنات الابرار سیئات المقربین..

 بود آدم دیدۀ نور ِ قدیم                      موی در دیده بود کوهِ عظیم

 حضرت آدم از آن رو که انسان کامل بود حکم مردمک چشم حضرت حق را داشت به همین

دلیل لغزشی که مرتکب شد هر چند کوچک بود نسبت به مقام وی خیلی بزرگ بود...این درست

بدان ماند که مویی خرد وناچیز در چشم فرو رود مسلما همین موی بی مقدار میتواند چشم را از

کار بیندازد وچون کوهی عظیم جلوی دید آدمی رابگیرد ومانع از دیدن او شود.

 

گر در آن آدم بکردی مشورت                             در پشیمانی نگفتی معذرت  

زآنکه با عقلی چو عقلی جفت شد                    مانع بَد فعلی و بَد گفت شد 

نفس، با نفس دگر چون یار شد                       عقلِ جزوی عاطل و بی کار شد 

 چون ز تنهایی تو نومیدی شوی                    زیر سایه ی یار خورشیدی شوی  

 هرگاه از تنهایی وخلوت نشینی نومید شدی و احساس کردی به مقصودت نرسیده ای لازم

است به یک انسان کامل وفاضل خدمت کنی وصحبت اوگزینی وسر بدو سپاری . منظور از یار

یک انسان کامل ومرشد فاضل است.

رو بجو یار خدایی را تو زود                         چون چنان کردی، خدا یار تو بود 

آنکه بر خلوت نظر بر دوخته ست              آخر آن را هم ز یار آموخته ست

 این بیت به این سوال  پاسخ میدهد که :اصلا چه لزومی دارد که آدمی برای سیر وسلوک

 عرفانی مرشد وراهنمایی انتخاب کند.مگر نمیتوان به تنهایی سلوک کرد وکنج خلوت گزید و به

ریاضت وطی طریق  مشغول شد؟ این بیت جواب میدهد که کسی که خلوت گزینی را هم

انتخاب کرده  این کار را ازانسان کامل آموخته است.

 

خلوت از اغیار باید، نه ز یار                          پوستین بهر دی آمد، نه بهار 

عقل با عقل دگر دو تا شود                       نور افزون گشت و ره پیدا شود

 همراهی عقل با عقل دیگر موجب دوچندان شدن قدرت راهنمایی ورهبری می شود(صحبت و

همنشینی با صاحبدلان به مثابه همکاری عقول است) 

 نفس با نفس دگر خندان شود                      ظلمت افزون گشت و ره پنهان شود

 ولی هرگاه نفس اماره ای با نفس اماره دیگر همراه شودهرچند از این دمساز شدن خشنود

وخندانند ولی تاریکی گمراهی وضلالتشان فزونی میگیرد و راه حق نهان میشود. 

 

 یار، چشم توست ای مردِ شکار                        از خس و خاشاک، او را پاک دار*  

 

یار صالح ومرشد کامل به مثابه چشم توست...هم عزیزالوجود است وهم هادی.مراقب باش که

خس وخاشاک هوی و هوس بر وی ننشیند که سخت اذیت می شود.



تاريخ : ۱۳۸٩/۸/٢۸ | ٩:۳۳ ‎ب.ظ | نویسنده : ساحل | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.