زائر در عرفه با علم به این مطلب دعا می کند، که هر دعایی مستجاب است. زیرا یکی از القاب امیر الحاجّ - حضرت بقیة الله الاعظم- ید الباسط است یعنی دست باز خدا. در عرفه ما سراغ دست باز خدا می‌رویم؛ ایشان هر چه عطا کند از خزانه  کرم خدا کم نمی‎شود. خدا برای ید الله اش محدودیتی قرار نداده است. سفره رحمت خدا در عرفات چنان گسترده است که به هیچ کس اجازه نمی‌دهند که از رحمت خدا نا امید برگردد و ناامیدی را بالاترین گناه انسان در عرفات می‌دانند.

 

اینکه زائر در رحمت خدا تردید داشته باشد که آیا خدا او را خواهد بخشید؟ روایت داریم "بزرگترین گناه عرفات این است که انسان در عفو خدا تردید داشته باشد."

عرفه مکان و زمان معارفه است؛ زائر باید یقین داشته باشد در معارفه ی عرفات، یکی را به او معرفی خواهند کرد، اگر زائر طالب باشد حق با کاملترین جلوه ی خود بر او خودنمایی خواهد کرد. جلوه اتّم حق در هر زمانی، امّام زمان همان عصر است، که اگر زائر اهل دل باشد در عرفات از دیدار وجود مقدّس حضرت بی‌‌بهره نخواهد ماند. عرفه کلاس امّام زمان شناسی فشرده‌ای است که از ظهر آغاز می‌شود و غروب پایان می‌یابد. 

عرفات مجلس معرّفی یوسف زهرا است مجلسی که هر کس اهل دل باشد در عالم معنا جمال یوسف گمشده را رؤیت می‌کند.

او را به چشم پاک توان دید چون هلال 

 هر دیده جای جلوه آن ماه پاره نیست

بعضی دستشان می‌رسد و او را نمی‌شناسند، بعضی بوی خوش امّام را استشمام می‌کنند، بعضی حضور حضرت را زیر چادرهایشان احساس می‌کنند، بعضی ظهر تا غروب برای خدمت به امّام زمانشان کمر بسته اند و امیر الحاجّ در عرفه از همه این زائرین پذیرایی می‌کند؛ ممکن نیست صاحب خانه ای مهمان دعوت کند و پذیرایی ننماید. مهمان، چشم‌صاحب‌خانه‌بین باید داشته باشد.



تاريخ : ۱۳٩٠/۸/۱٥ | ۱۱:٠٧ ‎ق.ظ | نویسنده : ساحل | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.