موجیم و وصل ما، از خود بریدن است


                                      ساحل بهانه‌است، رفتن رسیدن است

تا شعله در سریم، پروانه اخگریم


                                   شمعیم و اشک ما، در خود چکیدن است

 

ما مرغ بی پریم، از فوج دیگریم


                                         پرواز بال ما، در خون تپیدن است

 

پر می کشیم و بال، بر پرده‌ی خیال


                                         اعجاز ذوق‌ها، در پر کشیدن است

 

یا هیچ نیستیم، جز سایه ای ز خویش


                                             آیین آینه، خود را ندیدن است

 

گفتی مرا بخوان، خواندیم و خامشى


                                        پاسخ همین تو را، تنها شنیدن است

 

بی درد و بی غم است، چیدن رسیده را
                                       

                                         خامیم و درد ما، از کال چیدن است...

                                                                                              

                                                                                              قیصر امین پور



تاريخ : ۱۳۸٩/۸/۱۱ | ۱٢:٠٠ ‎ق.ظ | نویسنده : ساحل | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.