می توانی او را در گوشه‌ای از مسجد بیابی، حتما یکی از یاران سوالات علمیش را از او می‌پرسد و یا فردی از فرقه‌ای نوظهور با او مناظره می‌کند.

به راحتی می‌شود او را شناخت، چهره نورانیش همه را جذب او می‌کند، ظاهرش از همهء کسانی که دیده‌ای دلرباتر است: چهارشانه است با قدی میانه؛ موهای پرپشت و مشکی‌اش صورت گندمگونش را جذاب‌تر می‌کند. اما تو می‌توانی او را از اخلاق کریمانه‌اش نیز بشناسی. تبسم مهربانش همه را ناخواسته به سوی او می‌کشاند، اهل مزاح است و عبوس بودن را به شدت نکوهش می‌کند.

او را صابر، فاضل، طاهر، کامل و عالم لقب داده‌اند، اما بیشتر او را با کنیه ابوعبدالله و یا صادق آل الله خواهی شناخت. اگر کمی تحمل کنی می‌بینی که در مجلس درسش شاگردانی حضور دارند که خود دانشمند به نام زمانه‌اند. تعدادشان را بیش از دوازده هزار نفر خواهی یافت.

اما همه اینها برای شناخت او کافی نیست، او ولی الله است و حجت حق، نه علمی بالاتر از علم اوست و نه تقوایی برتر از تقوی او، که او خود محک تقوی و علم و اخلاق است.

پس به دامن کرمش بیاویز تا به یاریش درجهت رستگاری حقیقی که همانا رضای خداوند است گام برداری .....



تاريخ : ۱۳٩۱/٦/٢٤ | ۱۱:٤٤ ‎ق.ظ | نویسنده : ساحل | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.