دهم محرم سال 61 هجری:

 

خورشید در آسمان جای می‌گیرد در حالیکه  رنگ ارغوانی دارد؛ امروز زمین و آسمان، جن و ملک، آب و آفتاب همه در پی راهی برای متوقف کردن زمانند که شاید روز واقعه تنها در سوگنامه های پیامبران باقی بماند....   

و می شد چنین اگر او، تنها او، یک اشاره‌ی ابرو می‌کرد؛ به خدا سوگند طوفان نوح بر این قوم  کجرو و کج اندیش نازل می‌شد و یا باران سنگ بر اینان فرو می‌بارید و یا زمین دهان می‌گشود و همه را به یکباره می‌بلعید اگر او با کرشمه‌ای از این جفاپیشه‌گان روی بر‌می‌گرداند...

اما او حسین است که ساغر از دست معشوق گرفته در روز الست و یکی شده با ذات معبود؛ پس چگونه چشم بپوشد از عشقبازی با یار؟

 حسین آمده تا جای ابراهیم قربانی دهد، جای عیسی بر صلیب شود و ناخدایی کند کشتی بشری را در گرداب فرعونیان.حسین می‌خواهد  هر آنچه دیگری تاب نیاورد را به سر حدّ کمال فدا کند. او معنای تبارک‌الله أحسن الخالقین است و تفسیر سجده ملک بر آدمی.

امروز محمد و علی، فاطمه و حسن در خامس آل عبا تجلی کرده‌اند و او می‌رود تا عشقی عریان را به نمایش بگذارد، امروز ندای هیهات منّ‌الذلّة او بر تن همه‌‌ی سفّاکان عالم لرزه می‌اندازد و تا دنیا دنیاست در مقابلشان می‌ایستد.

پس نخست می‌گذرد از عباسش و علی اکبرش و علی اصغرش و همه دلبسته‌گانش، پس می‌گذرد از خویشتن خویش و گواه می‌گیرد فلک را بر این پاکبازی خالصانه آنگاه که از خون مطهرش بر آسمان می‌پاشد تا سرخی هر فلق و هر شفق یادگار عشقبازی او باشد.

حسین درمیان شمشیرها و نیزه های آخته، سربر خاک تفتیده‌ی کربلا می‌نهد و ندای عشق و بندگی و رضایت سر می‌دهد پس می‌شنود کلام عاشقانه‌ی معبود را که او را فرا می‌خواند:

إرجعی الی ربّک راضیه مرضیه...

موضوعات مرتبط: با کاروان کربلا 



تاريخ : ۱۳٩٠/٩/۱٥ | ۱٢:۳٠ ‎ق.ظ | نویسنده : ساحل | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.