سلام بر تو ای فرزند مکه ومنی ،ای فرزند زمزم وصفا

 

،ای فرزند به خون غلتیده ای که حرمتش را نشناختند

 

وبه او ستم روا داشتند.

 

سلام برتو ای زینت عبادت کنندگان وسرور سجده کنندگان

 

به درستی که پدر چه نیکو تورا علی نامید به عشق پدرش که تو وارث

 

خون دلها و مظلومیتهای مرتضی بودی .رد غل وزنجیرهای دستانت که

 

فغان عرشیان را بلند کرد به ریسمان بسته به دست حیدرمی مانست

 

وخیمه های نیم سوزت شرر از درب  خانه ءاو داشت. وتوگویا در کنار پدر

 

جان دادی آنگاه که پیکر پاره پاره ی او را در بستر سرد خاک  می نهادی

 

وحیدر در کنار آرامگاه زهرایش...

 

آتش عشق معبود تب وتابی بود که درون وبیرونت را سوزاند و تو باقی

 

مانده ی حسین شدی تا به کمک اهل زمین وآسمان بیایی در به دوش

 

کشیدن مصیبت این ذبح عظیم... وکس نمی داند که داغ پدر با قلب

 

نازنین تو، ولی بر حق خدا چه کرد که دیدگانت همیشه با ترنم اشک

 

همراه بودولبانت به نام حسین ذکر گو.

 

وتو ای وارث اسدالله الغالب چه نیکو بر غاصبان ناپاک زاده چیره شدی

 

آنگاه که با کلام الهی ات آنان را از اوج نخوت وغرور به ذلت وخواری

 

کشاندی و فتح پوشالی وخیالیشان را به شکستی مفتضحانه مبدل

 

ساختی.

 

واینک پس از سالها تحمل رنج جانکاه فراق پدر،میروی تا در آغوشش

 

آرام گیری، اما با جگری پاره پاره از شرنگ کینه و عداوت پیروان شیطان

 

که شهادت سزاوار  تو و خاندان توست و بی حیایی و ستمگری شیوه ء

 

دشمنانتان.

درود خداوند تا جهان  باقی است بر تو وپدران و فرزندانت باد.  



تاريخ : ۱۳۸٩/۱٠/۱٠ | ٥:۱۱ ‎ب.ظ | نویسنده : ساحل | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.